Wakacyjny udar cieplny
Kiedy gorączka nie spada, oparzenie słoneczne obejmuje dość dużą powierzchnię skóry, pojawiają się pęcherze, ponadto bóle i zawroty głowy, a nawet zaburzenia świadomości- niezwłoczny jest kontakt z lekarzem, gdyż najprawdopodobniej mamy do czynienia z groźnym w skutkach udarem cieplnym. Udar cieplny to stan chorobowy, charakteryzujący się wysoką gorączką do 41- 43 stopni Celsjusza, z towarzyszącą temu utratą świadomości i omdleniami. Główną przyczyną tego stanu jest pochłonięta przez organizm zbyt duża ilość ciepła, prowadząca do zaburzeń pracy ośrodka termoregulacyjnego, znajdującego się w podwzgórzu, którego funkcja polega na regulacji temperatury organizmu. Objawami poprzedzającymi utratę przytomności są: bóle głowy, zawroty, wysoka gorączka, nudności i wymioty, drgawki, zaburzenia widzenia, zaczerwieniona, gorąca skóra, przyspieszone tętno, obniżone ciśnienie krwi.W przypadku takich objawów należy, koniecznie zadzwonić po służby medyczne. Do tego czasu najlepiej: umieścić chorego w ciemnym, chłodnym i przewiewnym miejscu, zdjąć ubranie i stosować zimne okłady (Np. zawinąć w mokre prześcieradło) lub kąpiele, aby zmniejszyć temperaturę ciała, jeśli chory jest przytomny to podawać zimne napoje, jeśli straci przytomność położyć chorego w pozycji bocznej bezpiecznej. Jak nie dopuścić do udaru cieplnego? Najważniejsze jest, aby unikać długotrwałego narażenia na nadmierne ciepło. Dobrze jest ograniczyć wysiłek fizyczny podczas największych upałów. Pić dużo płynów i ubierać się w przewiewną odzież, żeby skóra mogła oddychać. Ważne jest ochranianie głowy przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych - zakładajmy nakrycie głowy (kapelusz, czapka, chustka).